Mijn grootste angsten

Ik wil mijn blog erg persoonlijk houden en daarom ga ik in dit artikel mijn angsten beschrijven. Iedereen heeft, denk ik, wel een angst of een fobie. Het is menselijk, maar of iedereen er open over is, betwijfel ik. Het is goed om er over te praten, zodat anderen je misschien kunnen helpen.

Ik zou maar gelijk met de deur in huis vallen. Mijn grootste angst is om verlaten te worden door de mensen waar ik van houd en die heel dichtbij mij staan. Angst dat ze opeens niets meer met mij te maken willen hebben of dat ze me kwetsen. Dat is al redelijk vaak gebeurd en daarom ben ik er bang voor. Niet zo zeer dat als iemand overlijd, maar als iemand twee maanden weggaat, ben ik bang dat diegene niet meer terugkomt. Ik kan over mijn angst heenkomen om mensen te vertrouwen en mijn angsten met hen te delen.

Ik ben bang voor herbelevingen. Angst voor flashbacks om het zo maar te noemen. Ieder jaar heb ik daar last van op dezelfde data als toen er erge dingen gebeurden vier jaar geleden. In februari zijn er een paar van die dagen. Dan krijg ik dezelfde gevoelens terug als vier jaar geleden en geloof mij, dat is ontzettend vervelend. Ik weet ook wel dat dat gewoon data’s zijn, maar op een één of andere manier blijf ik ieder jaar herbelevingen hebben. Ik moet leren om te beseffen dat het maar data’s zijn en verleden tijd is.

Als laatst ben ik bang om bang te worden en dat klinkt misschien erg raar. Ik ben bang om over te geven en ik word juist misselijk door die angst. Op het moment dat ik dit typ, voel ik me weer heel misselijk worden. Dit gevoel is zo vervelend en eng. Ik weet niet zo goed waar het vandaan komt, maar het zou wel een keertje weggaan. Dat hoop ik tenminste.

Dit zijn mijn drie grootste angsten en ik vond het best lastig om dit te typen. Ik vond het lastig, omdat ik mezelf confronteer met mijn angsten. Tuurlijk ben ik ook bang voor bijvoorbeeld spinnen, maar dat is meer een fobie denk ik. Waar zijn jullie bang voor?